Dhe thuaj: "Veproni, All-llahu do ta shohë veprën tuaj, edhe i dërguari i Tij e besimtarët, e më vonë do të ktheheni te njohësi i të fshehtës dhe të dukshmes, e do t'ju njoftojë për atë që vepruat.

Fjalimi i mbajtur nga myftiu i Shkodrës, Imam Ndriçim Sulejmani

Në ceremoninë e përurimit të xhamisë së Parrucës  

بسم الله الرحمن الرحيم

الحمد لله رب العالمين و الصلاة والسلام على المبعوث رحمة للعالمين

و على آله و صحبه أجمعين

Të nderuar vëllezër e motra muslimanë,

I nderuar Kryetar i Komunitetit Musliman Shqiptar,

Të nderuar autoritete e pushtetarë,

Të nderuar përfaqësues të trupit diplomatik,

Të nderuar miq e të ftuar nga diaspora,

Të nderuar bashkëqytetarë,

   Mirë se keni ardhur në këtë ditë të shënuar të përurimit të xhamisë së re të Parrucës.

   Dita e sotme është një ditë e bekuar për të gjithë ne, si jo, kur sot, rihap dyert e saj xhamia shumëshekullore e Parrucës, me të cilën janë të lidhur njëkohësisht shpirti i madh human e besimtar i qytetarëve të Shkodrës dhe shpresa e optimizmi në ngadhënjimin e Zotit për besimtarët e përkushtuar.

   Sot, të gjithë ne jemi të gëzuar e të lumtur, sepse me rihapjen e kësaj xhamie, dëshmohet qartë edhe triumfi i besimit mbi femohimin, i lirisë së fjalës dhe të besimit mbi dhunimin e të drejtave njerëzore dhe persekutimin.

   Kaluan plot 40 vite që nga dita kur dora e zezë vrastare e faraonistëve të kuq komunistë, dhunoi duke e rrënuar xhaminë e qytetarisë shkodrane, xhaminë e traditës së vëllazërimit dhe të bashkimit, vendtubimin e njerëzve të shquar, dijetarëve, intelektualëve e besimtarëve të nderuar të qytetit të lashtë besimtar.

   Në Kuranin Famëlartë lexojmë: “E kush mund të jetë më mizor se ai që në xhamitë e All-llahut pengon të përmendet emri i Tij (të bëhet ibadet) dhe përpiqet për shkatërrimin e tyre.”- (2:114).

   E, pikërisht sot, ne dëshmojmë se si reja e zezë e mizorisë femohuese, që kishte okupuar këtë vend, u largua dhe rrezet e dritës së besimit filluan të ndriçojnë më shumë se asnjëherë tjetër, ato rreze i ndjejmë më pranë se kurrë, këtu, në Shkodër, në këtë shesh, pranë kësaj xhamie, ku nga minaret e bardha të saj do të thirret sërish ezani i besimit, ezani i njësimit të Zotit, ezani i dashurisë, ezani i përparimit dhe i qytetërimit islam!

   Shpresa e baballarëve tanë që shkuan me pikëllim, e hoxhallarëve të shumtë që shërbyen në këtë xhami, të cilët ia shtuan Shkodrës krenarinë dhe ia lartësuan asaj emrin, nuk u shua asnjëherë në rilindjen dhe rizgjimin e ndërgjegjes besimtare në këtë vend, as dhuna femohuese e sistemeve ateiste s’e fshiu dot nga shpirtrat dhe zemrat besimtare të qytetarëve shkodranë.

   Ja, sot, me lejen e All-llahut dhe mbarësinë e Tij, po përurojmë pas 40 viteve tragjike, xhaminë madhështore të Parrucës, që i jep dritë, mbarësi e begati besimtarëve e qytetarëve shkodranë, Shkodrës tonë të dashur.

   Sot, në këtë ditë të bukur, në këtë orë të lutjes, nga ky vend, që rrezaton besim e shpresë, kujtojmë me respekt e nderim, dijetarët tanë të shkuar, hoxhallarët, myftilerët, vaizët e imamët e nderuar, që i shërbyen Shkodrës dhe i dhanë famën e merituar xhamisë së Parrucës. Kujtojmë, sot dhe lutemi për shpirtrat e myftilerëve të nderuar: Jusuf ef. Tabaku, Adem ef. Vehbiu, Hafiz Tahir Myftia, Xhemal Naipi, Molla Fasli Zylja, Salih ef. Myftia, Hafiz Sabri Bushati, Hafiz Abdullah Neziri, Hafiz Halil Tophana dhe Hafiz Xhemal Çanga. Sikurse kujtojmë dhe nderojmë imamët, vaizët dhe shërbestarët e shumtë të xhamisë së Parrucës, ku përmendim: Hafiz Sheuqet Boriçin, Haxhi Muhamed Bekteshin, Sheh Qazim Hoxhën, Hafiz Esat Myftinë, etj., gjurmët e të cilëve mbetën të gdhendura në zemrat e besimtarëve dhe kujtesën historike të këtij qyteti besimtar.

   Xhamia, që po përurojmë sot, është një dhuratë e çmuar për besimtarët muslimanë, nga një qytetar i nderuar i Shkodrës, nga një besimtar musliman i përkushtuar, për të cilët lexohet ajeti i mëposhtëm kuranor: “Me të vërtetë, që xhamitë e All-llahut i ndërton vetëm ai që i ka besuar All-llahut dhe ditës së mbramë e që e falë namazin, jep zeqatin e nuk i frikësohet askujt pos All-llahut. Të tillët do të jenë të udhëzuarit (në rrugën e drejtë)”- (9:18).

   Nga ky podium, falënderoj përzemërsisht, Haxhi Seit Fishten, i cili përveç ndërtimit të kësaj xhamie madhështore, ringjalli edhe një traditë të vjetër të muslimanëve shqiptarë, ndërtimin e xhamive nga vetë besimtarët, siç është edhe rasti i kësaj xhamie në të gjitha periudhat e ndërtimit të saj ndër shekuj.

   Të nderuar pjesëmarrës,

   Xhamia është shtëpia e All-llahut dhe kushdo që hyn në shtëpinë e Zotit, ka besën dhe sigurinë e Tij (xh.sh), sikurse është i rrethuar nga mëshira dhe mbrojtja hyjnore, për të cilën ka nevojë kjo shoqëri, sidomos në ditët e sotme, kur shumë rrugë janë kryqëzuar përpara individëve të saj.  

   Njëkohësisht, ai që hyn në shtëpinë e Zotit, jo vetëm që i falet dhe i përulet Atij, por edhe merr nga begatitë dhe dritat udhëzuese e drejtuese, që gjenden vetëm në xhami, për jetën e përtej saj.

   Prandaj, le ta frekuentojmë këtë xhami dhe të mundohet secili prej nesh të marrë më të mirën e xhamisë, për veten e tij, për shoqërinë dhe mbi të gjitha paqtimin e përhershëm me Krijuesin Fuqiplotë.  

  I lutem All-llahut të Madhëruar, të na dhurojë begati e mbarësi për të kryer sa më mirë amanetin e përhapjes së mesazheve hyjnore e qytetëruese, që vijnë nga besimi në Zotin Mëshirëplotë dhe dashuria për Të.

   E gëzofshim xhaminë e re!

   Përherë gëzime e mbarësi në jetën e secilit prej jush!

   Begatia dhe dhuntitë e Zotit të Madhëruar, qofshin mbi besimtarët bamirës, humanistët e vërtetë, të cilët ndërtojnë për më të mirën e shoqërisë!

   Jetë të gjatë e mbarësi xhamisë së re të Parrucës!